ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Στην ανατολική πλευρά του Κάστρου της Χώρας και δίπλα στην εκκλησία της Αγ. Κυριακής βρισκόταν, μέχρι πριν λίγο καιρό, ένα γήπεδο μπάσκετ και ένας παιδότοπος ανοιχτός στα παιδιά. Ο χώρος είναι πραγματικά όμορφος για παιδικά παιχνίδια και αρκετά προστατευμένος από τα αυτοκίνητα.

Ωστόσο, τους τελευταίους μήνες, ο παιδότοπος έχει μετατραπεί σε χωράφι με αγριόχορτα, αφού αφαιρέθηκαν τα παιδικά παιχνίδια, και από το γήπεδο μπάσκετ έχουν αφαιρεθεί οι μπασκέτες, με αποτέλεσμα τα παιδιά να μην παίζουν πια εκεί. Τούτο είναι συνέπεια της απόφασης του δημοτικού συμβουλίου του δήμου Νάξου να καταργήσει τις «παιδικές χαρές» που δεν πληρούν τις προδιαγραφές ασφάλειας και καταλληλότητας. Να υπενθυμίσω ότι η απόφαση πάρθηκε κατόπιν του τραγικού συμβάντος του περασμένου Οκτώβρη, που είχε αποτέλεσμα να χαθεί η ζωή του μικρού μαθητή. Είναι βέβαια άξιο απορίας το ότι προτιμήθηκε η κατάργηση των παιδότοπων, αντί του συστηματικού και σε τακτά χρονικά διαστήματα ελέγχου της ποιότητας και ασφάλειας των παιχνιδιών.

Βέβαια, στη συγκεκριμένη περιοχή όπου τα παιδιά στερούνται τον δημοτικό παιδότοπο για τη δική τους … ασφάλεια, ο κίνδυνος είναι μεγάλος και η ασφάλειά τους επισφαλής για άλλο λόγο. Ακριβώς δίπλα στο χώρο που παίζουν τα παιδιά υπάρχει το ανασκαμμένο από την αρχαιολογική υπηρεσία πεδίο της φωτογραφίας, το οποίο είναι περιφραγμένο με χαμηλό πλέγμα. Με ένα απλό πλέγμα, επίσης, είναι καλυμμένο και το πηγάδι που έχει βρεθεί στο κέντρο, περίπου, της ανασκαφής.

Εύκολα γίνεται κατανοητός ο κίνδυνος που ελλοχεύει για τα παιδιά που παίζουν, όταν, για παράδειγμα, προσπαθούν να περάσουν μέσα στο σκάμμα για να πιάσουν την μπάλα τους. Όμως, πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο διατρέχουν όταν παίζουν στον πλακόστρωτο δρόμο πάνω από τον παιδότοπο και το ανασκαμμένο πεδίο. Εκεί, όπως διακρίνεται στη φωτογραφία, το πετρόχτιστο στηθαίο είναι τόσο χαμηλό (περίπου 30 εκατοστά), που ο κίνδυνος να βρεθεί κάποιο παιδί στο κενό είναι άμεσος. Μάλιστα, πριν λίγες μέρες, κάποιο παιδάκι που καθόταν στο χαμηλό στηθαίο, έχασε την ισορροπία του, βρέθηκε στο κενό και την τελευταία στιγμή κατάφερε να κρατηθεί και, αιωρούμενο, να φωνάζει για βοήθεια. Ευτυχώς, κάποιος περαστικός το άκουσε, πρόστρεξε να βοηθήσει και το ανέσυρε ουσιαστικά από το χείλος του γκρεμού.

Το παιδάκι σώθηκε επειδή λειτούργησαν τα ανακλαστικά του και επειδή έτυχε να περνά κάποιος από την περιοχή εγκαίρως. Στην περίπτωσή του ισχύει πραγματικά η έκφραση «είχε μαζί του Άγιο». Σε διαφορετική περίπτωση, ανατριχιάζουμε και μόνο στη σκέψη…

Η επικινδυνότητα, όμως, του χώρου παραμένει. Το σκάμμα έχει εγκαταλειφθεί και δεν προσφέρει τίποτα ουσιώδες. Ουσιώδης και επιτακτική παραμένει η ασφάλεια των παιδιών, που δικαιολογημένα δεν αντιλαμβάνονται την απειλή. Η αρχαιολογική υπηρεσία και ο δήμος οφείλουν να παρέμβουν προτού συμβεί το ανεπανόρθωτο. Γιατί κατόπιν όλοι οι ανευθύνως υπεύθυνοι δεν θα έχουν καμία δικαιολογία.



Μανόλης Λυκουρόπουλος

AΠΟΡΙΕΣ ΔΗΜΟΤΗ ΝΑΞΟΥ

Την Πέμπτη 11/01/2010 συζητήθηκε στην Περιφέρεια το θέμα του λιμανιού της Νάξου. Στη συνάντηση με την Επιτροπή Δημοσίων Έργων της Περιφέρειας παρευρέθηκε ως μόνος εκπρόσωπος του Επαρχείου ο κ. Γρυλάκης, προκειμένου να προωθήσει το φάκελο του έργου. Ως συνήθως, ο δήμαρχος Νάξου απείχε και πάλι από το κέντρο της λήψης αποφάσεων με μόνη δικαιολογία τον κακό καιρό.

Κύριε δήμαρχε, ως πότε θα κρύβεστε πίσω από ευτελείς δικαιολογίες για να μην συμμετέχετε στην λήψη αποφάσεων ζωτικής σημασίας για το νησί της Νάξου;

Ως πότε θα παραπέμπετε σε τρίτους, άσχετους με το νησί και με την εκλογική σας περιφέρεια, να σηκώσουν το βάρος τόσο σημαντικών αποφάσεων, όπως το λιμάνι και ο Χ.Υ.Τ.Α.;

Ως πότε οι γενικές αοριστολογίες θα αποτελούν προγραμματικές δηλώσεις και οι προσωπικές σας διαφορές φτηνές δικαιολογίες για απουσία έργου και προγράμματος;

Κύριε δήμαρχε, έχετε, άραγε, συνειδητοποιήσει ότι επί 3,5 χρόνια είστε δήμαρχος; Αν ναι, αποβάλλεται τη νοοτροπία του αντιδημάρχου και σταματήστε να ασχολείστε με τρύπες… που, στο κάτω της γραφής, ούτε αυτές κλείνετε. Αν όχι, αποσύρετε τις φιλοδοξίες να αναλάβετε τη διοίκηση του ενιαίου δήμου και αφήστε το Ναξιακό λαό να κρίνει στις εκλογές αν σας θέλει έστω για αντιδήμαρχο.

Κύριε δήμαρχε, σας υπενθυμίζουμε ότι σας δώσαμε την εξουσία να διαχειριστείτε τα σοβαρότατα προβλήματα του Δήμου Νάξου, ενώ εσείς απέχετε προκλητικά από αυτά και ολιγωρείτε κατ’ επανάληψη.

Επί 3,5 χρόνια δεν προωθήσατε κανένα έργο πνοής, ενώ, όπου χρειάζεται να γνωμοδοτήσετε, αποφεύγετε (ατέχνως) να βγάλετε τα κάστανα από τη φωτιά, για να μη χρεωθείτε με το όποιο πολιτικό κόστος.

Βέβαια, για να είμαστε έντιμοι απέναντί σας, σάς χρεώνουμε το πλεονέκτημα ότι η απουσία έργων και αποφάσεων, κατά το χρονικό διάστημα της θητείας σας, συντέλεσε στο να μην ολισθήσει ταχέως προς τα πίσω η Νάξος. Φτάσαμε, δηλαδή, στο σημείο να λέμε ότι «κανένα έργο είναι καλύτερο από ένα κακό έργο». Συνεπώς, ΑΔΡΑΝΕΙΤΕ, μόνο έτσι μπορείτε να προσφέρετε κάτι καλό για τη Νάξο.

Ωστόσο, η αδράνεια δεν ενδείκνυται για να διοικήσει τον ενιαίο δήμο Νάξου μαζί με «τα μικρά νησιά- δορυφόρους», όπως λέτε, «που θα ενταχθούν, προκειμένου να εξυπηρετηθούν από το μεγαλύτερο και πιο οργανωμένο Δήμο». Θα υπηρετείτε το δήμο για άλλους επτά μήνες. Ο ενιαίος δήμος, όμως, έχει ανάγκη από σαφή προγραμματισμό, επικεντρωμένες προσπάθειες και ικανά στελέχη, προκειμένου να αποκεντρωθούν οι εξουσίες και η διαχείριση να γίνει εύστοχη και ομαλή.

Όσο για τους δημότες σας, μπορούν και πρέπει να έχουν γνώμη, γνώση και κρίση, ακόμα και στα καφενεία. Μάλιστα, εκεί οι πολιτικές συζητήσεις είναι και ουσιαστικές και εύστοχες, σε αντίθεση με αυτές των δημοτικών συμβουλίων, και στέλνουν το εξής μήνυμα:

Δώσατε ό,τι είχατε να δώσετε.

Πήρατε ό,τι είχατε να πάρετε.

Ευχαριστούμε για τις μέχρι τώρα υπηρεσίες σας και ελπίζουμε να λογικευτείτε για το καλό όλων.

Μανόλης Λυκουρόπουλος

ΗΘΙΚΑ ΔΗΜΟ-ΜΑΧΕΙΑ

Ο μέγιστος Έλληνας δάσκαλος και φιλόσοφος Αριστοτέλης, 2400 χρόνια πριν, έγραφε στα Πολιτικά (Α2,16) « Ο άνθρωπος γεννιέται εφοδιασμένος από τη φύση με όπλα για να υπηρετήσει τη φρόνηση και την αρετή, που όμως μπορεί να τα χρησιμοποιήσει εξ ολοκλήρου και για αντίθετους σκοπούς. Γι’ αυτό ο δίχως αρετή άνθρωπος είναι απ’ όλα τα όντα το πιο ανόσιο και το πιο άγριο, το χειρότερο απ’ όλα στις ερωτικές συνευρέσεις και στις απολαύσεις του φαγητού».

Αυτός ο θεμελιωτής της ηθικής φιλοσοφίας υποστήριζε ότι σκοπός μας δεν είναι να μάθουμε τι είναι αγαθό, αρετή, αλλά να γίνουμε αγαθοί, ενάρετοι. Όσο για το γιατί είναι αναγκαίες οι ηθικές αρετές, ο Αριστοτέλης δίνει σαφή απάντηση. Γιατί « ο άνθρωπος γεννήθηκε για τη συμβίωση » (Ηθικά Νικομάχεια). Έτσι ηθική και πολιτική συμπλέκονται, ενώ αυτό που επιδιώκει ο άνθρωπος μέσα στα πλαίσια της οργανωμένης κοινωνίας είναι η ευδαιμονία. Αυτός είναι ο σκοπός της ανθρώπινης ζωής.

Η φιλοσοφία του Αριστοτέλη αποτελεί την κορύφωση της ελληνικής σκέψης μέσα στο πλαίσιο της πόλης – κράτους, του άρτια, δηλαδή, οργανωμένου κοινωνικού ιστού που εσωκλείουν τα σύνορα μιας πόλης. Τα μέλη του κοινωνικού ιστού, προκειμένου να αποκτήσουν την ευδαιμονία, απαραίτητο είναι να διακατέχονται από την αρετή. Ως αρετή ο Αριστοτέλης ορίζει τη μεσότητα μεταξύ δύο ακροτήτων, μιας υπερβολής και μιας έλλειψης, αλλά μεσότητα σε σχέση με τον καθένα και όχι ως έναν άκαμπτο αριθμητικό μέσο όρο. Έτσι η σωφροσύνη είναι το μέσο μεταξύ αποχής και ακολασίας, η ανδρεία το μέσο ανάμεσα στη δειλία και το θράσος, η γενναιοδωρία μεταξύ φιλαργυρίας και ασωτίας, η περηφάνεια μεταξύ μικροψυχίας και αλαζονείας.

Ωστόσο οι ηγέτες μιας πόλης – κράτους θα πρέπει να είναι άριστοι ώστε να τύχουν της τιμής της ηγεσίας του πλήθους. Να είναι ενάρετοι και ηθικοί. «Γιατί δίχως τέλεια αρετή, όσοι κατέχουν τέτοια αγαθά (ηγετικές θέσεις), γίνονται προκλητικοί και ψωροπερήφανοι, γιατί δίχως αρετή είναι αδύνατον να είναι κανείς ευγενικός με αξιοπρέπεια και, επειδή δεν μπορούν να την αντέξουν και φαντάζονται ότι είναι ανώτεροι από τους άλλους, περιφρονούν αυτούς και συμπεριφέρονται επιπόλαια… Εξάλλου γνώρισμα του μεγαλόψυχου είναι να μη ζητά οτιδήποτε προκαλεί διαφήμιση, να σκέπτεται πριν πράξει και να μην εκτελεί πολλά πράγματα, αλλά ό,τι κάνει να είναι μεγάλο και φημισμένο… Ενδιαφέρεται περισσότερο για την αλήθεια παρά για τη δόξα, μιλά και ενεργεί ειλικρινά και διακρίνεται για την ελευθεροστομία του… Αντίθετα οι μικρόψυχοι φαίνεται ότι δεν είναι ηλίθιοι, αλλά μάλλον δειλοί. Ενώ όλοι αποβλέπουν να αποκτήσουν εκείνο που αξίζουν, οι μικρόψυχοι, επειδή δεν είναι άξιοι, απομακρύνονται από κάθε ωραία και ευγενική απασχόληση. Οι υπερόπτες είναι ηλίθιοι και αγνοούν κι αυτοί τον εαυτό τους. Γιατί, επειδή θεωρούν ότι είναι άξιοι, επιχειρούν οτιδήποτε μπορεί να τους φέρει τιμή, αλλά η ανικανότητα τους είναι ολοφάνερη. Επίσης, προβάλλουν τα προσόντα τους και καμαρώνουν σαν να ήταν δυνατόν να εξασφαλίσουν με αυτά την υπόληψη των άλλων». (Ηθικά Νικομάχεια Δ3)

O Αριστοτέλης δίνει μαθήματα πολιτικής σκέψης για πολίτες ενεργούς στα κοινά οφέλη. Δίνει με σαφήνεια το στίγμα του πολιτικού ανδρός πώς θα πρέπει να είναι. Γράφοντας τα παραπάνω δεν επιθυμώ, βέβαια, να παραδώσω μαθήματα πολιτικής ηθικής σήμερα, αλλά να παροτρύνω, όσο γίνεται, τους επίδοξους ηγέτες μας να μελετήσουν το μέγεθος της ευθύνης που φέρει αυτή η πράξη της ηγεσίας.

Αναλογιζόμενος το σχέδιο για την τοπική αυτοδιοίκηση «Καποδίστριας 2» που, καθώς φαίνεται, θα μας επιβληθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι οι σύγχρονοι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης δεν θα απέχουν και πολύ από τη διοίκηση της πόλης – κράτους της Αριστοτελικής φιλοσοφίας. Δηλαδή, στους ενιαίους δήμους που θα δημιουργηθούν, οι δημοτικοί άρχοντες θα έχουν τόσο ενισχυμένες αρμοδιότητες, όσο και ισχυρές αυτοδιοικητικές δυνάμεις, γεγονός που τους ανάγει σε απόλυτους τοπικούς κυβερνήτες. Βέβαια, τα μεγέθη αυτά μένουν να οριστούν από το νομοθέτη και να δοθούν από τους πολίτες σε πρόσωπα ικανά να διοικήσουν. Αυτή τη φορά οι πολίτες των διευρυμένων δήμων οφείλουν να σκεφτούν με ψυχραιμία και ωριμότητα και οι επίδοξοι ηγέτες να σχεδιάσουν με διορατικότητα και να πράξουν με αποφασιστικότητα.

Εστιάζοντας στα της Νάξου, είναι πλέον διακριτό ότι ο ένας ενιαίος δήμος θα προκαλέσει μη προβλέψιμες δυσκολίες, αλλά ταυτόχρονα ικανές δυνατότητες ισόρροπης ανάπτυξης του νησιού. Είναι ευκαιρία να αλλάξουμε το παρόν και το μέλλον της Νάξου με σθεναρές παρεμβάσεις και έργα που θα δώσουν μικρές και μεγάλες ανάσες στην ασθμαίνουσα διαβίωσή μας. Τους ερχόμενους προεκλογικούς μήνες σίγουρα θα χυθεί πολύ μελάνι και σάλιο από τους υποψήφιους δημοτικούς άρχοντες για μεγαλόπνοες παρεμβάσεις και έργα πνοής. Ωστόσο, η μεγαλύτερη παρέμβαση για τον τόπο θα είναι να ενεργοποιηθούμε εμείς οι ίδιοι με κάθε τρόπο, προσβλέποντας όχι μόνο στα οφέλη της στενής προσωπικής – οικογενειακής ζώνης, αλλά στη βελτιστοποίηση του όλου, στο οποίο ενυπάρχουμε και συνοδοιπορούμε ως άτομα. Κι όταν έρθει η ώρα της κρίσης, της ψήφου, να επιλέξουμε ηγέτες ωσάν να επιλέγουμε θετούς γονείς για τα παιδιά μας. Εύχομαι δε στους υποψήφιους τοπικούς ηγέτες, προτού βγουν στους δρόμους για άγρα ψήφων, να μελετήσουν με προσοχή τα πρόσωπα που θα διανθήσουν τα ψηφοδέλτιά τους, ώστε να είναι πανέτοιμοι να παράγουν έργο ουσιαστικό.

Παραφράζοντας τον τίτλο του σημαντικότερου ίσως έργου του Αριστοτέλη «Ηθικά Νικομάχεια», εύχομαι η μάχη για το δήμο, που θα ξεκινήσει σε σύντομο χρονικό διάστημα, να εξελιχθεί σε Ηθικά Δημομάχεια.

Μανόλης Λυκουρόπουλος

ΤΡΑΓΩΔΙΑ

Κατά τη σημερινή εννοιολογική σημασία της λέξης, ως τραγωδία αποκαλούμε ένα μεγάλο δυστύχημα, μια κατάσταση συνταραχτική. Μια τέτοια κατάσταση βίωσε πρόσφατα η κοινωνία της Νάξου με τον τραγικό χαμό του 13χρονου μαθητή και σκέπασε με μαύρο μανδύα πόνου και θλίψης όχι μόνο τους οικείους αλλά και κάθε Ναξιώτη. Σε μια τέτοια κατάσταση τα λόγια περιττεύουν, αλλά πλεονάζουν οι αφορμές για σκέψεις και αντιδράσεις.

Κατά την αρχαιοελληνική σημασία της τραγωδίας αναφέρεται ως « μίμησις πράξεως σπουδαίας και τελείας » και εδώ θέλω να σταθώ. Αυτή την έννοια μου επανέφεραν στο νου τα παιδιά του 2ου Γυμνασίου κατά τη διεξαγωγή της παρέλασης της 28ης Οκτωβρίου. Γιορτάζοντας την ημέρα της αντίστασης, οι μαθητές έδωσαν το στίγμα της αντίδρασής τους με τρόπο σιωπηρό, αλλά, συνάμα, ηχηρό και σαφή. Το μαύρο μαντήλι του πένθους στο χέρι και η άρνηση να χαιρετήσουν τους φορείς της τοπικής εξουσίας κατέδειξαν ποιους θεωρούν τα παιδιά υπεύθυνους για τους κινδύνους που τα περικλείουν.

Υπεύθυνοι είμαστε εμείς, η κοινωνία των ενηλίκων. Εμείς είμαστε που δεν προσφέρουμε αρκετά ( χρόνο, χρήμα, φροντίδα ) για να εξαλείψουμε τους πιθανούς κινδύνους που απειλούν τα παιδιά μας. Εμείς είμαστε που δεν αντιδρούμε σθεναρά σε ό,τι κακότεχνο παρατηρούμε. Εμείς είμαστε που, αντί να διορθώνουμε, καλύπτουμε και συγκαλύπτουμε ό,τι δεν μας αφορά άμεσα. Αυτή την επιλήψιμη συμπεριφορά των ενηλίκων κατέδειξαν με άριστο τρόπο οι μαθητές, εκφράζοντας την απαισιοδοξία τους προς την κορυφή της ιεραρχικά δομημένης κοινωνίας μας.

Αποστρέπτοντας το πρόσωπό τους από τις αρχές, έφτυσαν κατά πρόσωπο τους υπεύθυνους για το άχαρα δομημένο περιβάλλον που τα περιβάλλει. Έδωσαν χαστούκι σε όσους δεν φροντίζουν ώστε τα παιδιά να ζουν και να μελετούν σε σύγχρονα σχολεία, που να συμβαδίζουν με τις απαιτήσεις τις εποχής, με τις οποίες εμείς οι ενήλικες τα επιβαρύνουμε καθημερινά. Έδωσαν γροθιά στο στομάχι όσων δεν αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους ξεκάθαρα και σθεναρά. Ευθύνες για τις οποίες οι ίδιοι κόπτονται προεκλογικά να μας πείσουν ότι δύνανται να επωμιστούν και να διεκπεραιώσουν επιτυχώς.

Για τα μηνύματα αυτά η πράξη τους ήταν τόσο τέλεια και σπουδαία. Ήταν ο ορισμός της τραγωδίας, που παρουσιάζει τη σύγκρουση των μαθητών προς τη μοίρα που τους επιβάλλουν οι ενήλικες. Έδειξαν ότι δεν αρκούνται να προσκυνούν τις ηθικές αξίες της κοινωνίας των μεγαλυτέρων, αλλά διαμορφώνουν δικές τους. Ζητούν το τέλος της τραγωδίας, την κάθαρση. Επιθυμούν να διώξουν από την ψυχή τους ό,τι τους περιορίζει και τους προσβάλλει.

Όσοι δεν πήραν το μήνυμα των μαθητών δεν αξίζουν να είναι θεατές στο έργο τους και ακροατές στις επιθυμίες τους. Έστω και τώρα, εμείς οι «μεγάλοι» ας παραδειγματιστούμε. Να αντιδράσουμε και να απαιτήσουμε ό,τι δικαιούμαστε για τα παιδιά μας και για εμάς τους ίδιους.

Ευχαριστώ τους μαθητές του 2ου Γυμνασίου που, για πρώτη φορά σε παρέλαση, μου έδωσαν τροφή για θετική σκέψη. Περιμένω συνέχεια στην πρωτοβουλία τους.

Αποτείνω τιμή στους ηρωικούς μαθητές.

Μανόλης Λυκουρόπουλος

Συνταγή Πολιτικής Βασιλόπιτας

Βασιλόπιτα, το ελληνικό έδεσμα με το οποίο υποδεχόμαστε τη νέα χρονιά. Η ιδιαίτερη σημασία της έγκειται στο ότι αναδεικνύει τον τυχερό της χρονιάς, αυτόν ο οποίος στο κομμάτι του θα βρει το «φλουρί». Οι συνταγές για βασιλόπιτα ποικίλλουν από περιοχή σε περιοχή στην ελληνική επικράτεια, όπου βρίσκουμε διάφορα είδη γλυκιάς ή αλμυρής.

Ωστόσο το ελληνικό δαιμόνιο τα τελευταία χρόνια έχει προσδώσει μια νέα διάσταση στη βασιλόπιτα, όχι τόσο στο έδεσμα, όσο στη διαδικασία κοπής της. Κάθε δημόσιο ή ιδιωτικό ίδρυμα, σύλλογος, συμβούλιο κ.ο.κ. οφείλει τον πρώτο μήνα του χρόνου να «κόψει την βασιλόπιτά του». Η όλη διαδικασία ανάγεται σε φιέστα, κατά την οποία τα μέλη του εκάστοτε φορέα παρευρίσκονται για να ανταλλάξουν ευχές και δώρα για τη νέα χρονιά και να διασκεδάσουν με χορούς και πανηγύρια. Από το πανηγύρι αυτό, φυσικά, δεν θα μπορούσαν να λείπουν και οι επίσημα καλεσμένοι, τα πολιτικά ή άλλα ευρέως γνωστά πρόσωπα, προκειμένου η γιορτή να πάρει επίσημο χαρακτήρα.

Οδηγίες προς προέδρους:

Ένας σοβαρά ιστάμενος πρόεδρος οφείλει να προσκαλέσει στην κοπή της βασιλόπιτας όσο το δυνατόν περισσότερους πολιτικούς (κοινοβουλευτικούς και αυτοδιοικητικούς, ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων), διευθυντές τραπεζικών καταστημάτων και δημοσίων υπηρεσιών της περιοχής, προέδρους όμορων συλλόγων, ή δυνατόν ηθοποιούς και, γενικώς, πρόσωπα με υψηλή αναγνωρισιμότητα. Φυσικά, θα πρέπει να φροντίσει να παρίστανται εκπρόσωποι των μ.μ.ε. προκειμένου η εκδήλωση να πάρει δημοσιότητα και οι χειραψίες με τα συνοδευόμενα λογύδρια να εκτεθούν στα μάτια του φιλοθεάμονος κοινού. Παρεμπιπτόντως, φίλοι μου, μην ξεχάσετε να κρατήσετε αντίγραφα από φωτογραφίες ή άλλο ηλεκτρονικό υλικό, προκειμένου να το χρησιμοποιήσετε μετέπειτα στη δημιουργία αυτό-βιογραφικού δελτίου, όταν θα σας προταθεί η κάθοδός σας στην ενεργή πολιτική σκηνή. Των φρονίμων τα παιδιά…

Ο χώρος που θα επιλεγεί πρέπει να είναι ανάλογος του αριθμού και της κοινωνικής υπόστασης των προσκεκλημένων. Αποφύγετε ταβέρνες και προτιμήστε κέντρα διασκέδασης ή μεγάλους χώρους καλλιτεχνικής έκφρασης και φροντίστε να μην είναι ασφυχτικά γεμάτοι, αλλά ούτε και να φαίνονται άδειοι. Επίσης, ένα συγκρότημα με «ζωντανή» μουσική ή έστω μία χορωδία και ένα πλούσιο μπουφέ, αν και δεν θεωρείται απαραίτητο, ωστόσο προσδίδει στην οργανωτική σας ικανότητα. Ο λόγος που θα εκφωνήσετε προσέξτε να είναι συνοπτικός και όχι κουραστικός, να έχει πολιτικά και κοινωνικά μηνύματα, να εκθειάζετε τους πολιτικούς που παρευρίσκονται και, ταπεινά μεν, σαφώς δε, να παρουσιάσετε το μεγαλόπνοο έργο σας με όλες τις δυσκολίες που ξεπεράσατε. Σημείωση: σημμαδέψτε από πριν το κομμάτι με το φλουρί και φροντίστε να δοθεί στο δήμαρχο. Πιθανότατα από αυτόν παίρνετε επιχορηγήσεις!

Βέβαια, ένα εύλογο χρονικό διάστημα πριν την εκδήλωση μην παραλείψετε, εκτός από τις γραπτές προσκλήσεις, να εκδώσετε και ένα «δελτίο βασιλόπιτας» προς τα μ.μ.ε., όπου θα γνωστοποιείται το πού, το πότε και τους εκλεκτούς προσκεκλημένους σας.

Οδηγίες προς πολιτικούς:

Εάν είστε πολιτικοί, όποιου είδους και εμβέλειας, και προσκληθείτε σε κοπή βασιλόπιτας, τότε σημαίνει πως οι μετοχές σας ανέβηκαν. Ετοιμάστε (εσείς ή όποιος άλλος από το περιβάλλον σας μπορεί) ένα σύντομο λόγο, με τον οποίο θα επαινείτε το έργο του διοργανωτή φορέα και μην ξεχάσετε να δώσετε και κάποιες υποσχέσεις (οτιδήποτε, εξάλλου υπόσχεση δεν σημαίνει δέσμευση). Ξέρετε εσείς…

Οι χειραψίες με τους παρευρισκόμενους θεωρούνται απαραίτητες, κυρίως αν η χρονιά είναι προεκλογική. Ειδικά σε μια τέτοια περίπτωση μην αρνηθείτε καμία πρόσκληση. Αντιθέτως, χρησιμοποιήστε όλους τους γνωστούς σας προκειμένου να μην απουσιάσετε από καμία εκδήλωση, απαιτήστε το, ή, εν ανάγκη, απειλήστε, σε προεκλογική περίοδο όλα επιτρέπονται. Ξέρετε εσείς…

Βέβαια, το κυνήγι της βασιλόπιτας ίσως σας κουράσει και σας κάνει να ξοδέψετε χρήματα από το δικό σας πορτοφόλι για ενδεχόμενα ταξίδια και εισφορές, αλλά μπροστά στα ψηφαλάκια τι είναι η κούραση και τα έξοδα; Όλα για το λαό σας. Ξέρετε εσείς…

Αν έχετε την ατυχία να προσκληθείτε σε δύο ταυτόχρονες εκδηλώσεις, προτιμήστε αυτήν που εκτιμάτε ότι θα φέρει περισσότερες ψήφους ή ισχυρές συμμαχίες. Στην άλλη μην παραλείψετε να στείλετε αντιπρόσωπο με γραπτό ευχετήριο μήνυμα όπου θα εξηγείτε ότι λυπάστε για την απουσία σας, αλλά εθνικοί ή άλλοι βαρυσήμαντοι λόγοι σας εμπόδισαν. Ξέρετε εσείς…

Σημείωση προς τους ευτραφείς πολιτικούς: δεν είναι απαραίτητο να τρώτε όλο το κομμάτι της βασιλόπιτας και να δοκιμάζετε όλα τα εδέσματα του μπουφέ, γιατί στο τέλος του μήνα θα στείλετε τον διαιτολόγο σας σε ψυχολόγο.

Οδηγίες προς το λαϊκό κοινό:

Η βραδιά είναι δική σας. Όλη η παράσταση στήθηκε για εσάς, γι’ αυτό απολαύστε το. Πιθανότατα να σας ζητηθεί κάποια οικονομική εισφορά, γι’ αυτό ξεχάστε το πορτοφόλι στο σπίτι. Φάτε, πιείτε και διασκεδάστε. Ευκαιρία να ζητήσετε καμία εκδούλευση από τους παριστάμενους πολιτικούς. Αποφύγετε τις πολιτικές συζητήσεις και αναλωθείτε σε εγκάρδιες ευχές για τη νέα χρονιά. Χειροκροτήστε τον πρόεδρο και, αν δε βαριέστε, τους πολιτικούς. Τέλος, προνοήστε να έχετε στην τσάντα σας κάποιο πλαστικό δοχείο, ώστε φεύγοντας, αν έχει περίσσευμα στο μπουφέ, να πάρετε μερικά κεφτεδάκια και πιτάκια για το σκυλάκι σας.

Εφόσον η συνταγή εκτελεστεί κατά γραμμα-ριο, είμαι σίγουρος ότι η πολιτική βασιλόπιτα θα στεφθεί με απόλυτη επιτυχία.

Καλή χρονιά και καλοφάγωτη.


Ο σεφ
Μανόλης Λυκουρόπουλος

Παραμύθι για μικρούς και μεγάλους

Μια φορά κι έναν καιρό σε ένα νησί ζούσαν όμορφα και ταπεινά κάποια γκρίζα ανθρωπάκια. Ο τόπος τους ήταν όμορφος και εύφορος και τα γκρίζα ανθρωπάκια περνούσαν τη ζωή τους άλλοτε ήσυχα και άλλοτε με αυταρχικούς ηγεμόνες που καταδυνάστευαν τα ίδια και τον πλούσιο τόπο τους.

Έτσι περνούσαν τα χρόνια και τα γκρίζα ανθρωπάκια κατάφερναν πάντα να επιβιώνουν και να ξεπερνούν όποιες δυσκολίες και όσους ηγεμόνες σκίαζαν την ηλιόλουστη ζωή τους. Με τον καιρό, μάλιστα, έμαθαν να ζουν ελεύθερα, ή τουλάχιστον έτσι νόμιζαν. Έδιωξαν τους αυταρχικούς ηγεμόνες και στη θέση τους όρισαν αρχηγούς από τη δική τους γενιά, αρχηγούς με τη δική τους γκρίζα μορφή και, το κυριότερο, τους επέλεγαν τα ίδια.

Τα γκρίζα ανθρωπάκια ήταν χαρούμενα γιατί τους είπαν ότι τώρα πια ζούσαν στη δημοκρατία που οι σοφοί τους την αποκαλούσαν «υπέρτατο αγαθό». Και πράγματι η δημοκρατία τούς έφερε διανόηση, η διανόηση κριτήρια και τα κριτήρια επιλογές.

Τα γκρίζα ανθρωπάκια συνειδητοποιούσαν ότι, με το πέρασμα του χρόνου, άλλαζαν. Άρχισαν να ψηλώνουν, άλλα περισσότερο κι άλλα λιγότερο. Σύντομα κατάλαβαν ότι βαρέθηκαν το γκρίζο χρώμα τους. Ήθελαν να αλλάξουν. Έτσι, κάλεσαν τους σοφούς του νησιού για να τους συμβουλευτούν τι χρώμα και πώς θα το αποκτούσαν.

Οι σοφοί συνεδρίασαν αλλά δεν μπόρεσαν να καταλήξουν σε μία επιλογή και ζήτησαν από τα γκρίζα ανθρωπάκια να διαλέξουν το χρώμα τους. Ακολούθησαν συζητήσεις, διαβουλεύσεις, αντιρρήσεις, αντιδράσεις, φιλονικίες, διαπληκτισμοί. Οι σοφοί του νησιού, για να βγουν από τη δύσκολη θέση, τούς κατέθεσαν ένα ερωτηματολόγιο, βάση του οποίου θα αποφασιζόταν το νέο χρώμα. Όμως, κι αυτό το σύστημα δεν βοήθησε ιδιαίτερα. Έτσι, τα γκρίζα ανθρωπάκια απευθύνθηκαν στους μάγους.

Οι μάγοι, για να βγουν από το αδιέξοδο, αποφάσισαν να φτιάξουν ο καθένας από ένα μαγικό φίλτρο με το αγαπημένο τους χρώμα και να το δώσουν στα γκρίζα ανθρωπάκια. Άλλος έφτιαξε πράσινο, άλλος μπλε, άλλος κόκκινο, άλλος κίτρινο κ.ο.κ. Οι μάγοι ενθουσιάστηκαν. Έτρεξαν αμέσως να δείξουν το κατόρθωμά τους στα γκρίζα, μέχρι τότε, ανθρωπάκια και ο κάθε μάγος άρχισε να υμνεί και να προτρέπει για το δικό του μαγικό φίλτρο. Τα γκρίζα ανθρωπάκια εκστασιασμένα άρχισαν να πίνουν το φίλτρο που προτιμούσαν. Κάποια, μάλιστα, δοκίμασαν και δύο ή και τρία διαφορετικά.

Το θαύμα είχε μόλις γίνει. Τώρα πια δεν ήταν γκρίζα, αλλά πράσινα, μπλε, κόκκινα, κίτρινα, καρό ή με ρίγες ανθρωπάκια. Το καθένα καμάρωνε και βαυκαλιζόταν για το δικό του χρώμα σε τέτοιο σημείο, μάλιστα, που κάποιες φορές έρχονταν σε σύγκρουση μεταξύ τους. Προσπαθώντας να δικαιολογήσουν την ανωτερότητα του κάθε χρώματος υποστήριζαν, μάλιστα, ότι αυτό τους προκαλούσε ιδιαίτερες πνευματικές ικανότητες και αντιλήψεις. Και επειδή το υποστήριζαν με σθένος, δεν άργησαν να το πιστέψουν κιόλας. Και επειδή το πίστεψαν, άρχισαν να σκέφτονται και διαφορετικά και το καθένα προσπαθούσε να πείσει το άλλο να αλλάξει και να πάρει το δικό του χρώμα.

Οι μάγοι έκαναν χρυσές δουλειές. Κατάλαβαν ότι, διαιρώντας τα ανθρωπάκια σε διαφορετικά χρώματα, μπόρεσαν να τα εξουσιάζουν και να κερδίζουν πουλώντας τα μαγικά τους φίλτρα. Κι όλα αυτά κάτω από το πέπλο της ελεύθερης επιλογής του χρώματος, κάτω από το πέπλο της δημοκρατίας.

Από την άλλη, τα πολύχρωμα, πλέον, ανθρωπάκια απέκτησαν κι άλλη έννοια: τι χρώμα θα είχε τώρα ο αρχηγός τους; Γιατί μέχρι τότε ο αρχηγός που όριζαν έπρεπε να είναι ο πιο ικανός, ο πιο δυνατός, ο πιο έξυπνος, να έχει δηλαδή όλες τις ικανότητες για την ανώτερη θέση. Τώρα, όμως, το βασικότερο κριτήριο ήταν το χρώμα. Εκεί να δεις μπλέξιμο. Οι υποψήφιοι αρχηγοί δημιούργησαν πράσινες, μπλε, κόκκινες, κίτρινες, πολύχρωμες παρατάξεις και προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να πάρουν την αρχηγία. Είχαν, μάλιστα, χορηγούς και συμβουλάτορες τους μάγους που έφτιαξαν τα αντίστοιχα χρώματα. Έτσι, κατά καιρούς στην αρχηγία εναλλάσσονταν ανθρωπάκια με διάφορα χρώματα. Το περίεργο, όμως, ήταν ότι τώρα τα πολύχρωμα ανθρωπάκια έχασαν την ήσυχη ζωή τους, οι έριδες μεταξύ τους ήταν έντονες και ποτέ δεν ήταν ευτυχισμένα στο σύνολό τους όπως παλιά.

Οι σοφοί του νησιού, βλέποντας την κατάσταση, συνεδρίασαν για να βρουν μια λύση. Τότε ένας γέρος σοφός με μακριά άσπρη γενειάδα και βαθιές ρυτίδες στο μέτωπο έδωσε τη λύση. «Να ξαναγίνουμε γκρίζα ανθρωπάκια» φώναξε « για να μη διαφέρουμε στο χρώμα, αλλά μόνο στις ικανότητες». Αυτό ήταν. Ανακοίνωσαν την πρότασή τους στα πολύχρωμα ανθρωπάκια και, ενώ στην αρχή πολλά δίστασαν, στο τέλος πείστηκαν για τη σπουδαιότητα του εγχειρήματος. Φυσικά, οι αρχηγοί και οι μάγοι, που είχαν στήσει κερδοφόρες επιχειρήσεις, αντέδρασαν ακόμα και με απειλές. Όπως λένε όμως, «φωνή λαού οργή θεού». Έτσι, με την πίεση του λαού οι μάγοι αναγκάστηκαν να φτιάξουν φίλτρο για να ξαναγίνουν τα ανθρωπάκια γκρίζα.

Έτσι κι έγινε. Ήταν πάλι όλα με το ίδιο χρώμα. Σταμάτησαν να ερίζουν και να ασχολούνται με το χρώμα τους και φρόντιζαν ξανά για την αρμονική και ευτυχισμένη διαβίωσή τους.

Έτσι έζησαν αυτά καλά. Εμείς …καλύτερα ;;;


Ο μυθοπλάστης
Μανόλης Λυκουρόπουλος